Wenn die Sonne wieder scheint

Wenn die Sonne wieder scheint is de eerste verfilming van Stijn Streuvels' roman De Vlaschaard uit 1907. De opnamen begonnen in de zomer van 1942 in België en werden in het begin van 1943 in Duitsland afgerond. De regie was in handen van Boleslaw Barlog en de prent kwam in Duitsland uit onder de titel Wenn die Sonne wieder scheint. In Vlaanderen werd de film echter uitgebracht als De Vlaschaard. Barlog regisseerde de film voor de Duitse filmmaatschappij Terra, die in 1940 instond voor de antisemitische film Jud Süß. Dat Streuvels aan de film meewerkte en erin figureerde, terwijl België tegelijkertijd door nazi-Duitsland werd bezet, maakt(e) de film controversieel.

Vlasboer Vermeulen en zijn vrouw Barbele kijken uit naar de thuiskomst van zoon Louis, die aan de landbouwschool studeert. Wanneer Louis zijn kennis wil toepassen en voorstelt het vlas op een ander veld te zaaien, blijkt vader Vermeulen niet gediend met deze nieuwerwetse ideeën. De ‘eeuwige strijd tussen oud en nieuw’ (Streuvels) breekt los. Dat Louis verliefd is op het stalmeisje Schellebelle, versterkt de spanning tussen de generaties. Het conflict bereikt een dramatisch hoogtepunt wanneer Louis de wens van zijn vader negeert en op eigen houtje beslist het vlas binnen te halen. De film respecteert de geest van Streuvels’ boek, ook al kiest hij uiteindelijk voor een happy end. Intussen woedt naast de set en buiten de bioscoop de Tweede Wereldoorlog in volle hevigheid. De hoofdrollen worden vertolkt door Duitse acteurs, de figuranten zijn Vlaams. De studio-opnames vinden plaats in Berlijn, de exterieurs worden gefilmd in Kortrijk en omstreken. Een Duits cineast die in volle oorlogsjaren een stuk Vlaams landelijk erfgoed verfilmt... Een intrigerend curiosum...

🗣️ Meer hierover? Kom dan ook naar de lezing Bioscoop in bezet België van Roel Vande Winkel op donderdag 14 januari 2027 in de audiovisuele zaal van Museum Fort Liezele.

Kijkwijzer: 12